Εποχιακές Σκέψεις...

by mindhuntress




Προκλητικός παγανισμός...το αρχαίο όραμα φορτωμένο με μνήμες ανθρώπων...αιώνιων ψυχών...παίρνει σάρκα και οστά μέσα από μία μάσκα, έναν πρόσωπο, έναν ατέλειωτο ξεδιάντροπο χορό...Θυμίζει διονυσιακή λατρεία, αλήθεια, πλάι στο σιντριβάνι της ζωής να ρέει άφθονο το μπρούσικο κρασί της...θωπεύοντας τον ουρανίσκο να ταξιδεύει το νου του ανθρώπου σε μέρη που καμία εγκόσμια ψευδαίσθηση, καμία πίστη σε θεούς και ανθρώπους δεν τόλμησε να δει...Από τις σάπιες κοιλιές των βαρελιών αναδύεται η αιθέρια αυτή μπόχα της ειδωλολάτρισσας μάγισσας...ξυπνάει το κορμί απ’ την κρασοκατάνυξη του Διόνυσου της Αριάδνης, του Έρωτα της Άνοιξης...

Αχ...τα παλιά καλά χρόνια...νιώθω σαν να μην τελειώνουν ποτέ και χαίρομαι γι’ αυτό...Δεν θέλω να κατατάξω όλα αυτά στην βαρετή για ‘μένα την ίδια, αλλά και τους συγχρόνους μου παράδοση...Είναι κάτι ιερότερο, κάτι τόσο πολύπλοκο όσο και οι διαδρομές της ανθρώπινης σκέψης...μουσική, άνθρωποι, χορός...όλα αυτά μαζί...το καθένα ξεχωριστά συνθέτουν τη σημερινή πανδαισία χρωμάτων...

Ας κυλήσουν, λοιπόν οι καλοί καιροί όπως συνηθίζει να εύχεται η ai8erovamon

Comments

0 Responses to " Εποχιακές Σκέψεις... "

Post a Comment

Type your comment

a destriped pinboard

 
May 2011 | some rights reserved