Ο κακός Βεζίρης

by mindhuntress

Μέσα στη δίνη των εξετάσεων, στις πυκνογραμμένες σελίδες των βιβλίων τους...εκεί μου είπαν να ρωτήσω για να βρω το δρόμο μου. Δύσκολα τα πράγματα, πολλές οι σελίδες, ατέλειωτες οι ώρες, σε αντίθεση με την πεπερασμένη αφομοιωτική μου ικανότητα...Έβλεπα βιβλίο και ανυπομονούσα να το πάρω στα χέρια μου, να το ανακαλύψω εξερευνώντας το, αράζοντας στις μεθυσμένες του αράδες...τώρα μάλλον έχω μια τάση προς έμετο, ενώ το βλέμμα μου υποκινούμενο, τελικά, από τη συνείδηση μιας ευσυνείδητης τελειόφοιτης πέφτει σα μολύβι στις αποτυπωμένες του ανοησίες...Αγαπημένα του σημεία; Τα σημεία στίξης και οι εικόνες...προσφέρονται για ένα τσιγαράκι, για καπνισμένη ονειροπόληση...Τί λέγαμε; Ααα ναι για το θρόνιασμα του βλέμματος στις βαριές απο ψέματα σελίδες των βιβλίων τους, στη φυλακή που ο κακός βεζίρης έκλεισε το πνεύμα, επειδή του είπε να πάει να γαμηθεί και αυτό το έρμο εκτίει αδιαμαρτύρητα την ποινή του με τα ποντίκια να του φέρνουν πληροφορίες απο τον έξω κόσμο, ξέρετε τώρα Μπουρκάς, Δομημένα, Σύνθετη Ονομασία κλπ κλπ...Βάλε να χαρείς λίγη μουσική, δεν την αντέχω αυτή την ηλίθια εκκωφαντική σιωπή...Ααα τέλειο...Κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα παντού και τα μυαλά στα κάγκελα...λα λα λα λα λα...Και έτσι θα κλείσω, βρίζοντας τον απαισιόδοξο ερωτισμό μου που πούλησε κοψοχρονιά τα όνειρά μου στον κακό βεζίρη...Άδεια η νύχτα μου, τελείως...Έλεγα να τη γεμίσω με γράμματα, σκέψεις, φυλλάδια, μνήμες φωτοτυπίες και αποστηθίσεις...μπα μωρέ, έτσι σκοτεινή πως είναι θα σκοντάψω πάνω τους και άντε μετά να τα ξαναστιβάξεις...καλύτερα άδεια και απλόχωρη... να αλωνίζω δίχως έγνοιες...εκτός βέβαια και αν δώσω γράμματα, σκέψεις, φυλλάδια, μνήμες φωτοτυπίες και αποστηθίσεις για να πάρω πίσω όνειρα, εφιάλτες πια...γιατί τα καλά όνειρα είναι σαν τα μικρά παιδιά...κλείνουν τα παντζούρια τους πριν φανεί ο ήλιος...

Comments

1 Response to " Ο κακός Βεζίρης "

Ιάσωνας said... 5.5.08

Ο κακός Βεζίρης - βιαστής της άγριας νεαρής δύναμης σου.... είσαι εκεί... μόνη φυλακισμένη μέσα στη σαβούρα των πειρατικών μας δρόμων.... ποιος το επέλεξε; Γιατί;
Στο διπλανό κελί ακούς... ένα γνώριμο ήχο... που συχνά γίνεται μελωδία.... τικ-τακ...τακ....τακ...τακκ.τακτακτακ...
τικ
Ψάχνεις να καταλάβεις.... να κατανοήσεις... απογοητευμένη γυρνάς στην αγκαλιά της σκιάς σου... αφού οι σκιές των ανθρώπων πάψαν να αγκαλιάζουν τα όνειρα σου...
κι όμως εκεί στο διπλανό κελί... βρίσκεται κάποιος με τα ίδια όνειρα ... τους ίδιους εφιάλτες.... σιγοτραγουδάει τα ίδια τραγούδια με εσένα... ψιθυρίζει τις ίδιες βρισιές... και συχνά νομίζει ότι είναι μόνος μέσα στο κελί του...
κι όμως στον τοίχο του κελιού του διαβάζει... τις σκέψεις σου...
"γιατί τα καλά όνειρα είναι σαν τα μικρά παιδιά...κλείνουν τα παντζούρια τους πριν φανεί ο ήλιος"
Δεν είμαστε μόνοι...
είμαστε απλά σκόρπιοι.... κατακερματισμένοι στις λεωφόρους του μέλλοντος... βρισκόμαστε στα σταυροδρόμια... το θέμα είναι να αποφασίσουμε το ΤΕΛΟΣ του κακού Βεζίρη....

Post a Comment

Type your comment

a destriped pinboard

 
May 2011 | some rights reserved